wrapper

Μια από τις ομάδες που έκαναν την υπέρβαση φέτος στα ερασιτεχνικά γήπεδα, ήταν και η ΑΕ Φαλήρου. Όντας κοντά στην ομάδα από την περίοδο της προετοιμασίας μέχρι και σήμερα στη λήξη της περιόδου, θεωρώ πως είμαι αρκετά κατάλληλος για να σας δώσω μια πλήρη εικόνα.

Η προετοιμασία

Ξεκινώντας από το καλοκαίρι λοιπόν, αυτό που είδα ήταν μια ομάδα αρκετά γυμνασμένη, αρκετά δουλεμένη τακτικά και με πολύ καλή ομοιογένεια. Το σύνολο του Ταξιάρχη Γιαννουλόπουλου έδωσε πέντε φιλικά προετοιμασίας (όλα εκτός έδρας), αποδίδοντας ωραίο ποδόσφαιρο, ενώ δεν ηττήθηκε σε κανένα. Γνωρίζω ότι ο κόσμος –πολύ λογικά- δεν πείθεται όταν η ομάδα πετάει στην προετοιμασία, γιατί συνήθως ακολουθεί το ξεφούσκωμα κατά τις επίσημες υποχρεώσεις. Αυτό το ερωτηματικό δημιουργήθηκε φυσικά και στο δικό μου κεφάλι, περιμένοντας τη στιγμή που αυτή η ομάδα θα πατούσε και επίσημα χορτάρι.

Ο πρώτος γύρος

Το ξεκίνημα ήταν ιδανικό, με τους Φαληριώτες να κάνουν το πέντε στα πέντε αποδίδοντας εξαιρετικό ποδόσφαιρο, διδάσκοντας ταυτόχρονα ήθος και παιδεία, τόσο αγωνιστικά, όσο και εξωαγωνιστικά. Το ντέρμπι πρωτοπόρων της 7ης αγωνιστικής και η ήττα με 3-0 από τον Ποσειδώνα Καλαμαριάς αποδείχθηκε μια κακή παρένθεση, με την αρμάδα του Φαλήρου να κλείνει τον πρώτο γύρο ως δεύτερη, έχοντας 12 νίκες, 2 ισοπαλίες και μόλις μία ήττα. Σημαντικό ρόλο σε όλα αυτά έπαιξε το «μπαμ» που έγινε με την απόκτηση του Δημήτρη Ταξίδη, ο οποίος έκλεισε τον πρώτο γύρο με 8 γκολ, ενώ τον Νοέμβριο με τον ερχομό του Αλέξανδρου Φαρμάκη το γλυκό έδεσε.

Ο δεύτερος γύρος

Συνεχίζοντας από εκεί όπου είχαν σταματήσει, οι «πορτοκαλί» πλέον -ελέω καινούργιας στολής- μπήκαν με κεκτημένη ταχύτητα, σημειώνοντας όπως και στον πρώτο γύρο πέντε σερί νίκες. Όλα αυτά μέχρι να ξαναπέσουν πάνω στον Ποσειδώνα Καλαμαριάς που δεν μάσησε και τους ξανακέρδισε με 1-3. Η συνέχεια ήταν αρκετά περίεργη, καθώς μετά το 0-1 επί των Ακριτών Συκεών ξεκίνησαν τα συνεχόμενα αρνητικά αποτελέσματα. Η ομάδα ξαφνικά σταμάτησε να θυμίζει αυτό που ήταν, κάτι που την οδήγησε να έχει 5 ήττες (κάποιες αρκετά βαριές και από υποδεέστερα σύνολα) και μόλις μία νίκη στα επόμενα έξι παιχνίδια, φτάνοντας επί της ουσίας ένα κλικ από την απώλεια της δεύτερης θέσης την 30η αγωνιστική! Τελικά η νίκη με 0-6 επί του Κεραυνού Αγίου Παύλου σε συνδυασμό με την ήττα της Τερψιθέας-Ευαγγελίστριας από τον Ποσειδώνα Καλαμαριάς, κατάφεραν να σώσουν την παρτίδα.

Τα σημεία-κλειδιά της αγωνιστικής περιόδου

Εδώ θα σταθούμε σε κάποια κομβικά σημεία, που άλλα λιγότερο και άλλα περισσότερο έπαιξαν ρόλο στην εξέλιξη της χρονιάς.

α) Ο τραυματισμός του Toskaj στο παιχνίδι κυπέλλου με τον ΑΟ Καρδίας

Ο Egli Toskaj (ή Χρήστος Τοσκάι όπως είναι γνωστότερος) είναι ποδοσφαιριστής γέννημα-θρέμμα του Φαλήρου, αποτελώντας ένα από τα βασικά γρανάζια στο γενικό σύνολο. Δυστυχώς για αυτόν, είχε την ατυχία να σπάσει το πόδι του στην προαναφερθείσα αναμέτρηση με αποτέλεσμα να απουσιάζει μέχρι και σήμερα. Όπως καταλαβαίνετε, η απώλεια του βασικού ακραίου μεσοεπιθετικού ήταν σημαντική, αφού κάπως έπρεπε μπαλωθεί το κενό. Βέβαια, η αλήθεια είναι πως ο Τοσκάι δεν πρόσφερε πολλά μέχρι εκείνη την περίοδο όσον αφορά τις ασίστ και τα γκολ, αλλά μην ξεχνάτε ότι πολλοί παίκτες φορμαρίζονται στο δεύτερο γύρο.

β) Η αποχώρηση των Ιορδάνη Πεχλιβανίδη και Δημήτρη Ρέππα

Χωρίς να θέλω να το παίξω προπονητής ή να επέμβω στο έργο του τεχνικού επιτελείου και χωρίς να σταθώ στους λόγους αποχώρησης, θεωρώ πως αυτοί οι δύο έπρεπε να παραμείνουν πάση θυσία. Ο μεν Πεχλιβανίδης είναι ένα χαφ παλαιάς κοπής που απέδειξε ότι μπορεί να κάνει τη διαφορά στο χώρο της μεσαίας γραμμής. Ο δε Ρέππας είναι ένας παίκτης βραχύσωμος, με χαμηλό κέντρο βάρους, γρήγορος, ικανός στο ένας με έναν, ενώ μπορεί να προσφέρει ασίστ και γκολ. Κατά τη γνώμη μου θα μπορούσε να δώσει λύσεις τόσο στις πτέρυγες, όσο και σαν κρυφός (ή περιφερειακός) κυνηγός.

γ) Το δίδυμο Δημήτρης Ταξίδης – Αλέξανδρος Φαρμάκης και ο αειθαλής Μπάμπης Μπλιθικιώτης

Πραγματικά δεν χρειάζεται να ειπωθούν και πολλά για ένα από τα καλύτερα επιθετικά δίδυμα της Α’ κατηγορίας. Ο Φαρμάκης (που ήρθε Νοέμβριο) με 20 και ο Ταξίδης με 11, πέτυχαν τα 31 από τα 54 συνολικά τέρματα της ομάδας τους, προσφέροντας όχι μόνο λύσεις, μα και πολύτιμους βαθμούς. Από την άλλη πλευρά έχουμε τον Μπλιθικιώτη, ο οποίος μπορεί να πέτυχε «μόνο» 6 τέρματα, αλλά σέρβιρε πολύ περισσότερα. Αεικίνητος, χρησιμοποιώντας το μυαλό και την εμπειρία του, ο αειθαλής 37χρονος αποτελεί μια υπερπολύτιμη μονάδα και παράδειγμα προς μίμηση για τους νεότερους συμπαίκτες του.

δ) Η περίπτωση του Βασίλη Αναστασιάδη

Λένε πως ο καλός τερματοφύλακας βγάζει τα δύσκολα σουτ, αλλά ο σπουδαίος τερματοφύλακας δίνει βαθμούς. Αυτή ακριβώς είναι η περίπτωση του Βασίλη Αναστασιάδη. Τον τερματοφύλακα τον θυμάσαι συνήθως για τα λάθη που έκανε και κόστισαν, αλλά εγώ θυμάμαι τους βαθμούς που χάρισε άπειρες φορές στην ομάδα του ο εν λόγω γκολκίπερ. Από τη φύση του άνθρωπος λιγομίλητος και μαζεμένος, είχε διακόψει τη μπάλα για πέντε ολόκληρα χρόνια, μέχρι οι άνθρωποι του Φαλήρου να τον πείσουν να επιστρέψει στην ενεργό δράση και να πιάσουν τζακ-ποτ.

ε) Το κλίμα στα αποδυτήρια

Ακούγεται τετριμμένο πλέον, αφού οι ατάκες για «οικογενειακό κλίμα» και «καλές σχέσεις στα αποδυτήρια» είναι πιο συνηθισμένες και από το χιόνι στις Άλπεις. Το θέμα είναι ότι στην περίπτωση του Φαλήρου ισχύει και το έχω διαπιστώσει ο ίδιος επανειλημμένα. Για να μην το κουράσω, θα σας το συνοψίσω σε μια φράση που νομίζω ότι τα περικλείει όλα. Αν είσαι τσογλάνι, απλά δεν παίζεις στο Φάληρο.

στ) Οι αρκετοί τραυματισμοί και η χαλαρότητα των παικτών προς τα μέσα του δευτέρου γύρου

Κοντά στα μισά του δευτέρου γύρου, το Φάληρο αντιμετώπιζε σχεδόν μόνιμα προβλήματα τραυματισμών, με τον κ. Γιαννουλόπουλο να αναγκάζεται να κάνει αλχημείες για να καλύψει τα κενά, φανερώνοντας έτσι την έλλειψη βάθους στον πάγκο. Αν για παράδειγμα για οποιοδήποτε λόγο απουσιάζε ο Κυπριανού, καθήκοντα αμυντικού χαφ αναλάμβανε ο Βοεβόδας που είναι αριστερό μπακ. Δεν συζητάμε να απουσιάσει ένας εκ των Ταξίδη – Φαρμάκη, εκεί υπάρχει τεράστιο θέμα. Από αυτό όμως ας περάσουμε στη χαλαρότητα που υπήρχε μεταξύ κάποιων παικτών, όπως γράφει και ο τίτλος. Όταν η βαθμολογική σου διαφορά με τον τρίτο φτάνει τους 10 βαθμούς, αισθάνεσαι πως έχεις καπαρώσει τη δεύτερη θέση. Αν όμως εσύ σταματήσεις να τρέχεις, ο άλλος που σε κυνηγάει μπορεί να σε πλησιάσει και στο τέλος να αισθανθείς την ανάσα του στο σβέρκο σου, πράγμα που στην τελική συνέβη και ευτυχώς για το Φάληρο δεν κόστισε ακριβά.

Τα play-off και το μέλλον

Αυτή τη στιγμή η ΑΕ Φαλήρου περιμένει να μάθει τον αντίπαλό της, ο οποίος θα είναι ένας εκ των ΠΑΕ Τερψιθέας-Ευαγγελίστριας, Δόξα Αγίου Παύλου, Ακρίτες Συκεών και Μελιτέας, έχοντας βέβαια το πλεονέκτημα της έδρας. Αν καταφέρει να επικρατήσει, θα έχει ακόμη πιο δύσκολο έργο, αφού θα πρέπει να κερδίσει τον δευτεραθλητή ενός εκ των υπόλοιπων ομίλων (που θα προκύψει μετά από κλήρωση) αν θέλει να ανέβει στη μεγάλη κατηγορία.

Όπως και να έχει (προβιβασμός ή μη), η ομάδα έγραψε φέτος με χρυσά γράμματα στο βιβλίο της ιστορίας της, καθώς είναι η πρώτη φορά που τερματίζει τόσο ψηλά. Πολύ μεγάλο ρόλο στη συνεχή ανοδική πορεία του συλλόγου τα τελευταία χρόνια παίζουν δυο παράγοντες. Ο πρώτος είναι η διοικητική σταθερότητα, με τον πρόεδρο Νίκο Τσιόγκα να αποτελεί το κεφάλι του συλλόγου από το 2004. Ο δεύτερος είναι η εμπιστοσύνη στους ανθρώπους που κάθισαν στον πάγκο. Από το 2004 μέχρι σήμερα το Φάληρο έχει αλλάξει μόλις τρεις προπονητές. Ξεκίνησε με τον Μιχάλη Ανδρεάδη, συνέχισε με τον Κώστα Κορμαρή και πλέον πορεύεται από το 2013 με πρώτο προπονητή τον Ταξιάρχη Γιαννουλόπουλο, ο οποίος βρισκόταν στην ομάδα ως βοηθός προπονητή από το 2005.

Εν κατακλείδι, ο σύλλογος δείχνει να διαθέτει μια σωστή φιλοσοφία, πατώντας πάνω σε αυτά που έχει χτίσει και κάνοντας κάθε φορά ένα βήμα παραπάνω. Αν συνεχίσει προς αυτή τη κατεύθυνση, τότε το μέλλον διαγράφεται ευοίωνο για την παρέα με τις πορτοκαλί φανέλες.

 

Ρεπορτάζ / Επιμέλεια: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

 

ΑΕ Φαλήρου Numbers & Facts:

Ιδρύθηκε το 1987.

Οι ακαδημίες ποδοσφαίρου της αριθμούν 180-200 παιδιά.

Μετά από πολύχρονη παρουσία στον 3ο όμιλο της Α’ κατηγορίας, φέτος για πρώτη φορά στην ιστορία της μετακινήθηκε στον 2ο.

Κατέλαβε την τέταρτη θέση στον 3ο όμιλο Α’ κατηγορίας το 2007, κάτι που αποτελούσε μέχρι φέτος την καλύτερη επίδοση.

Έχει τον ίδιο πρόεδρο εδώ και 12 χρόνια, ενώ ο σημερινός προπονητής βρίσκεται στον σύλλογο 11.

20 γκολ πέτυχε τη φετινή χρονιά ο Αλέξανδρος Φαρμάκης, αποτελώντας τον πρώτο σκόρερ της ομάδας. Τον ακολούθησαν οι Δημήτρης Ταξίδης με 11 και Μπάμπης Μπλιθικιώτης με 6.

 

 

Προσθήκη σχολίου

Σχετικά Άρθρα