wrapper

Τόσο στη περσινή, όσο και στη φετινή σεζόν είδαμε αρκετές φορές να θίγεται το θέμα που αφορά τα φαρμακεία και την παρουσία γιατρών στους αγωνιστικούς χώρους.

Παρακολουθήσαμε αναμέτρηση στην οποία ο γιατρός άργησε πολύ να έρθει, αναμέτρηση στην οποία δεν υπήρχε γιατρός και αναμέτρηση στην οποία Η γιατρός (θήλυ) είχε έρθει με τον αγαπητικό της και φασωνόντουσαν στον πάγκο (true story!).

Σε επικοινωνία που είχαμε με ανθρώπους της διαιτησίας η ξεκάθαρη απάντηση που πήραμε ήταν η εξής:

«Εμείς έχουμε την εντολή τα παιχνίδια να ξεκινάνε ακόμη κι αν δεν υπάρχει γιατρός στο γήπεδο. Εννοείται βέβαια ότι πάντα καλείται ο αναπληρωτής σε περίπτωση που ο κανονικός δηλώσει κώλυμα ή αργήσει, αλλά κάποιες φορές δεν βρίσκεται ούτε έτσι η λύση».

Μάλιστα μας εξήγησαν τη «λογική» πίσω από αυτό, με ένα απλό παράδειγμα.

«Έστω ότι ο Χ έχει μία ομάδα και αγωνίζεται την ίδια ώρα με την ομάδα του Ψ (όχι μεταξύ τους απαραίτητα), ενώ αμφότερα τα σύνολα καίγονται για τους τρεις βαθμούς. Ο Χ τυγχάνει εκείνη την αγωνιστική ημέρα να αντιμετωπίζει ελλείψεις λόγω τραυματισμών, ενώ ο Ψ κατεβαίνει στο γήπεδο πάνοπλος. Τι κάνει λοιπόν ο Χ; Τσακώνει το γιατρό από πριν, τα «βρίσκουνε» μεταξύ τους, ο doctor δεν έρχεται στο γήπεδο, ο αγώνας αναβάλλεται και η ομάδα του Χ πάει στο εξ αναβολής –πλέον- ματς πανέτοιμη».

Βέβαια κανένας υπεύθυνος δεν βγαίνει να μας πει τι θα γίνει σε περίπτωση που ο μη γένοιτο συμβεί κάτι πολύ σοβαρό (μη αναστρέψιμο), εννοώντας ποιός ή ποιοί θα κληθούν να κάτσουν στο σκαμνί. Οι διαιτητές; Οι γιατροί; Η ΕΠΣ Μακεδονίας; Όλοι αυτοί; Κανένας τους; Κανείς δεν ξέρει και ευχόμαστε να μην χρειαστεί να το μάθουμε με τον άσχημο τρόπο.

Αυτά όσον αφορά τους γιατρούς, πάμε τώρα και στα φαρμακεία. Εδώ έχουμε παρακολουθήσει αναμετρήσεις που είτε δεν υπήρχαν, είτε ήταν ελλιπέστατα (κάποια μάλιστα περιελάμβαναν μόλις ένα μισοτελειωμένο ψυκτικό), με την κατάσταση να γίνεται ακόμα χειρότερη σε πρωταθλήματα όπως των βετεράνων. Μάλιστα, δεν ήταν λίγες οι φορές που σώθηκαν στην κυριολεξία ζωές χάρη στην επαγγελματική ευσυνειδησία κάποιων γιατρών που είχαν το δικό τους πλήρως εξοπλισμένο φαρμακείο.

Μέχρι τώρα η άποψη που επικρατεί είναι πως το να υπάρχει φαρμακείο είναι ευθύνη των γηπεδούχων. Πάμε όμως να δούμε τι λέει και ο ΚΑΠ.

Ο ΚΑΠ είναι αρκετά σαφής, καθώς στο άρθρο 9, παράγραφος 4 αναφέρει:

«Η γηπεδούχος ομάδα πρέπει, απαραίτητα, να μεριμνά ώστε να υπάρχει φορείο κατά τη διάρκεια του αγώνα, για τη μεταφορά των τραυματισθέντων ποδοσφαιριστών και φαρμακείο σε εμφανές σημείο των αποδυτηρίων».

Είδατε λοιπόν; Σωστά επικρατεί αυτή η άποψη, έτσι;

Όχι, καθώς ακριβώς παρακάτω η παράγραφος 5 συμπληρώνει:

«Καθεμιά από τις διαγωνιζόμενες ομάδες είναι υποχρεωμένη, κατά τη διάρκεια τέλεσης των αγώνων, να είναι εφοδιασμένη με το κατάλληλο φαρμακευτικό και ιατρικό εξοπλισμό (ψαλίδι, ψυκτικό, γάζες, εργαλείο επαναφοράς της γλώσσας κλπ.)».

Έτσι λοιπόν καταλήγουμε στο αυτονόητο συμπέρασμα ότι και οι δυο ομάδες έχουν την ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ να είναι εξοπλισμένες με φαρμακείο, με τη μόνη διαφορά ότι οι γηπεδούχοι πρέπει να διαθέτουν φορείο.

Μέσα σε όλα αυτά -για να λέμε του στραβού το δίκιο- πρέπει να σημειωθεί ότι η φετινή χρονιά ήταν η πρώτη κατά την οποία η Ένωση όρισε (με κάνα-δυο εξαιρέσεις) πτυχιούχους γιατρούς και όχι τελειόφοιτους (πενταετείς ή εξαετείς) που δεν είχαν άδεια εξασκήσεως επαγγέλματος. Ακόμη κι εδώ όμως υπάρχει ένα «μπάλωμα», καθώς αρκετοί εξ αυτών δεν διαθέτουν προϋπηρεσία, με αποτέλεσμα να μην έχουν επαφή με επείγοντα περιστατικά.

Τέλος, αρκετά ενδιαφέρουσα ήταν η άποψη συγκεκριμένου ανθρώπου του ιατρικού κλάδου που μας τόνισε ότι «Καλό θα ήταν να υπήρχε στα γήπεδα και ένας απινιδωτής», αλλά κατανοώντας το κόστος και το βάρος του συγκεκριμένου μηχανήματος συμπλήρωσε «Τουλάχιστον σε αυτά που διεξάγονται αναμετρήσεις από το πρωί ως το βράδυ, όπως για παράδειγμα της Τριανδρίας, Αγίου Παύλου και Ηλιούπολης».

Προσθήκη σχολίου

Σχετικά Άρθρα