wrapper

Ερασιτεχνικά και λοιπά γυναικεία!


Χαλαρό απογευματάκι Τετάρτης κι έχω ραντεβού με το δημοσιογραφικό καθήκον στα play-out της Α1 ερασιτεχνικής κατηγορίας, καθώς η ποδοσφαιρική σεζόν πλησιάζει (δυστυχώς μπορώ να πω, καθότι αποδείχθηκε διασκεδαστική) στο τέλος της.

Καφέ, τσαντούλα και στο γήπεδο της Τριανδρίας.

Εισερχόμενη στο γήπεδο ανίδεη επί της σοβαρότητας του θέματος, αρχίζω σιγά-σιγά να μπαίνω στο νόημα. Κάμερα, αναμετάδοση, κερκίδα που ολοένα και γεμίζει φιλάθλους, δημοσιογράφος με σακάκι (!) από το erasitexnika.gr.

«Μα πού ήρθα;», η πρώτη σκέψη.

Κι επειδή συνήθως ούτε καν γνωρίζω ποιες ομάδες παίζουν -ομολογώ με μια ενοχή- αποφάσισα από σήμερα κι έπειτα να ρωτώ τα στοιχειώδη. Αχιλλέας Τριανδρίας - Φοίνικας Πολίχνης η απάντηση. Ένα μεγαλείο από εικόνες ποδοσφαίρου μεγάλων ματς αρχίζει να με κατακλύζει όσο οι ομάδες φωτογραφίζονται με όλες τις επισημότητες πριν την έναρξη. Mόνο οι σημαίες-σύμβολα των ομάδων έλειπαν απλωμένες (επισήμανση για την επόμενη φορά).

Ενθουσιασμένη ακούω τη σφυρίχτρα της έναρξης κι αρχίζει η μάχη του γκολ. Όσο περνά η ώρα, οι ελπίδες μου για ένα ήρεμο ματς (τύπου καφενείου, όπως με ενημέρωσε ο συμπαθέστατος παρατηρητής αγώνων) εξανεμίζονται, καθώς τα αίματα ανάβουν για παίκτες, διαιτησία, κερκίδα και γιατρό, που δεν προλαβαίνει να τρέχει από παίκτη σε παίκτη. Παρατηρητής επιτηρεί ανήσυχα, δημοσιογράφος καταγράφει μανιωδώς φάσεις  και τι λείπει για να φτιάξει κι άλλο η ατμόσφαιρα; Η κερκίδα αρχίζει να πετάει προς ενθάρρυνση κροτίδες! Εκκωφαντικές κροτίδες, τόσο κοντά που νομίζω βρίσκομαι στον πασχαλινό ρουκετοπόλεμο της Χίου. Συνθήματα, χειροκροτήματα, γιουχαΐσματα, απ' όλα έχει ο μπαξές.

Η σφυρίχτρα της λήξης βρίσκει τον δημοσιογράφο σε αναμετάδοση μπροστά από την κάμερα, τους διαιτητές σώους κι αβλαβείς, το σκορ 2-2, εμένα γοητευμένη και την αγαπημένη μου κερκίδα αποφασισμένη να συνεχίσει. Μουσική ροκ παίζει δυνατά από κάτι ηχεία που έχουν εγκαταστήσει οι φίλαθλοι στις κερκίδες, το γήπεδο διαθέτει σουβλάκια στην ψησταριά -σχεδόν χάνεσαι σε ένα σύννεφο καπνού και τσίκνας-, μπυρίτσα στο χέρι, αστεία, σχόλια, χοντράδες και μη, έξαψη στο φουλ

«Σήμερα βραδιά Champions League»
«Ναι, μωρό μου, πιάσε μια μπύρα και για μένα»

Σαν να έχω αρχίσει να μπαίνω στο νόημα του αντρόκοσμου και το βρίσκω διασκεδαστικό ομολογώ.

Κάποια επιγραμματικά συμπερασματάκια για το τέλος;

Μια γυναίκα σε γήπεδο δεν περνάει σχεδόν ποτέ απαρατήρητη, όσο άνετη και να είναι. Παρ’ όλα αυτά, οφείλω να παραδεχτώ πως όλοι ξεχνούν την ύπαρξη της και προσηλώνονται στο ματς με ευλάβεια μόλις ακουστεί το σφύριγμα της έναρξης.
Στα plus της όλης φάσης; Αρχίζει να μου ψιλοαρέσει το Champions League και γλιτώνω την αντρογκρίνια ότι οι γυναίκες είναι αλλεργικές με το ποδόσφαιρο. Γιατί ναι, υπάρχει και αντρική γκρίνια! Επόμενος στόχος να μάθω τι είναι το οφσάιντ!

To be continued…
Η Μουχρίτσα
Η Μουχρίτσα

E-mail Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Προσθήκη σχολίου